Միսսիոներ՝ Էվալդ Ֆրանկ
Երկնքում և երկրի վրա
Անվիճելի է, որ Աստված ամենագո է, որովհետև ամեն բան, Նրա ստեղծած ողջ տիեզերքը ապրում
և գոյություն ունի միայն Նրանով:
Տեր Աստված Սինա լեռան վրա իջավ որոտի ձայնով և կայծակով, փողերի ձայնով և կրակով շրջապատված. «Եվ վայր իջար Սինա սարի վրա և խոսեցիր նրանց հետ երկնքից, և նրանց տվիր ուղիղ իրավունքներ և ճշմարիտ օրենքներ, բարի կաննոներ և պատվիրաններ» (Նեեմ.9:13): Տեր Աստված գտնվում էր Սինա լեռան վրա, բայց Նրա ձայնը հնչում էր երկնքից. «Դուք տեսաք, որ երկնքից խոսեցի ձեզ հետ» (Ելից 20:22): Աստված ամեն բան կարող է. Նա կարող է տեսանելի կերպարանքով, որպես Ուխտի Հրեշտակ գալ կրակով և դեմ առ դեմ խոսել Մովսեսի հետ, և միաժամանակ հնչեցնել Իր ձայնը երկնքից: Ինչո՞ւ Նա չպետք է կարողանար այդ: Որպես Հոգի Նա ամենագո է, եթե նույնիսկ նույն պահին տեսանելի կերպարանք է ընդունում: Ո՞վ կարող է ասել, որ Աստված չի կարող կամ չպետք է անի այդ, կամ թե ինչպես պիտի հայտնվի: Նույն կերպ, Նա կարող էր որպես
«Ուխտի Հրեշտակ» լինել Իսրայելի հետ և Իսրայելի վերևում սավառնել ցերեկը «Ամպի սյունով», գիշերը «Կրակի սյունով»՝ նրանց պաշտպանելու համար (Ելից 13:21), մինչդեռ միաժամանակ Նա նստած էր երկնքում գահի վրա: Ավելին, Տերը միաժամանակ կարող էր լինել այն հոգևոր Վեմը, որը ուղեկցում էր Իր ժողովրդին, որին Մովսեսը հարվածեց ջուր բերելու համար (1 Կորնթ.10:4):
Նույն Աստված կարող է որպես Սուրբ Հոգի տեսանելի կերպով հայտնվել աղավնու տեսքով երկրի վրա գտնվող Որդու վրա և այդ առիթով երկնքից հնչեցնել Իր ձայնը և աղաղակել. «Դա է իմ սիրելի Որդին, որին ես հավանեցի» (Մատթ.3:17): Նույն խոսքերը հնչեցին Այլակերպության ժամանակ. «Դա է իմ սիրելի Որդին, որին ես հավանում եմ» (Մատթ.17:5), ինչպես պատմում է նաև Պետրոսը. «Եվ երկնքից եկած այս ձայնը մենք լսեցինք,
երբ Նրա հետ այն սուրբ լեռան վրա էինք» (2 Պետր.1:18): Փառքի ամպը հովանի էր նրանց (Մատթ.17:5), բայց Ձայնը հնչում էր երկնքից, ինչպես վկայում է այդ բանը տեսած և լսած առաքյալը:
Միսսիոներ՝ Էվալդ Ֆրանկ