Կարևոր համեմատություններ
Եսայի
40:3 համարում նկարագրված է Հովհաննես Մկրտչի ծառայությունը. «Անապատի մեջ կանչողի ձայնը. «Պատրաստեցեք Տիրոջ ճանապարհը, և ուղիղ արեք ամայության մեջ շավիղը մեր Աստծո համար»: Սկզբում դա խոստում էր: Հետևյալ խոսքերը նույնպես կապ ունեն թեմայի հետ: «Ահա ես ուղարկում եմ իմ դեսպանը, որ ճանապարհ պատրաստի իմ առաջին» (Մաղաք.3:1): Երբ իրականացման ժամանակը հասավ, խոստումը դարձավ տեսանելի, լսելի և կենդանի իրականություն. «Մի մարդ կար Աստծուց ուղարկված, որի անունը Հովհաննես էր: Սա վկայության համար եկավ, որ այն Լույսի համար վկայի, որ բոլորը նրա միջոցով հավատան» (Հովհ.1:6,7):
Երբ նա իր ծառայության գագաթնակետին էր հասել, Երուսաղեմից մարդիկ ուղարկեցին՝ հարցնելու համար, թե իրականում ով է ինքը: Նա ասաց. «Ես Քրիստոսը չեմ»: Եվ նրան հարցրին. «Հապա ո՞վ, Եղիա՞ն ես»: Նա ասաց. «Ոչ»: Որովհետև համաձայն Մաղաքիա 4:5 համարի՝ Եղիան պետք է գար մեծ և ահեղ օրվանից առաջ: Ուղարկվածները նաև հարցրին. «Մարգարե՞ն ես դու»: Նա պատասխանեց. «Ոչ»: Ոչ թե հարցրին՝ «Դու մարգարե՞ ես», այլ նկատի ունենալով 2 Օրինաց 18:15-19 համարներում տրված խոստումը՝ հարցրին. «Մարգարե՞ն ես դու»:
(Հովհ.
1:19-27): Խոստումը, որը վերաբերում էր Մեսիային՝ որպես Մարգարեի, սա էր. «Քեզ պես մի մարգարե վեր կկացնեմ նրանց համար իրենց եղբայների միջից, և Իմ խոսքերը նրա բերանում կդնեմ, և նա կասի նրանց ինչ որ նրան պատվիրեմ: Եվ լինի այն մարդը, որ չլսի իմ խոսքերին, որ նա իմ անունով կխոսի, ես այն մարդուց կպահանջեմ» (2 Օրին.18:18,19):
Հովհաննեսը մարգարե էր, բայց մարգարեն չէր: Նա մեծ էր Հին Կտակարանի մարգարեներից, որոնք մարգարեացել էին Փրկչի մասին, որովհետև ներկայացրեց Նրան: Բայց նա ընդամենը մարդ էր, և Աստծո թագավորությունում ամենափոքրը նրանից մեծ էր (Մատթ. 11:9-11): Իր եզակի ծառայության միջոցով նա կամուրջ գցեց Հին և Նոր Կտակարանների միջև, դրա համար գրված է. «Օրենքն ու մարգարեները մինչև Հովհաննեսն են. նրանից հետո քարոզվում է Աստծո արքայությունը, և ամեն մարդ ջանք է անում ուժով մտնել նրա մեջ» (Ղուկաս 16:16):
Սուրբ Հոգու հեղումով Աստծո թագավորությունը ուժով ճամփա բացեց, հիմնվեց նորկտակարանյան եկեղեցին, և առաջինները ներս մտան: Հիսուսի՝ Մեսիայի մասին գրված է. «Արդ ժողովրդից շատերը, երբ այս խոսքերը լսեցին, ասում էին. «Ճշմարտապես սա է Մարգարեն»: Ուրիշներին ասում էին. «Սա Քրիստոսն է» (Հովհ.
7:40, 41): Որպես Մարդու Որդի՝ Մեսիան ոչ միայն մարգարե էր, այլև Մարգարեն էր, խոստացված Փրկիչը, Հիսուս Քրիստոսը, մեր Տերը: Պետրոսը գիտեր, որ Հին Կտակարանի խոստումը Նրան է վերաբերում. «Մովսեսն ասաց.«Ձեր Տեր Աստվածը ձեր եղբայրների միջից ինձ նման մարգարե կհանի. ամեն բանում, ինչ որ ձեզ ասի, լսեցեք Նրան»» (Գործք 3:22): Ստեփանոսը նույնպես դա վկայակոչեց. «Այս Մոսվեսն է, որ Իսրայելի որդիներին ասաց. «Ձեր Տեր Աստվածը ձեր եղբայրների միջից ինձ նման մի մարգարե է հանելու. Նրան լսեցեք» (Գործք 7:37): 2 Օրինաց 18-րդ գլխում ի հակադրություն «այն Մարգարեի», խոսվում է նաև մարգարեի մասին, որին Աստված ուղարկում է (հհ. 20-22): Եվ ցույց տալու համար նրա և այն Մարգարեի միջև տարբերությունը, ցույց է տրվում մարգարեի սխալականությունը՝ ի հակադրություն Աստված-Մարգարեի անսխալականությանը. «Իսկ այն մարգարեն որ հանդգնի իմ անունով խոսք խոսել, այն բանը, որ ես չեմ պատվիրել և կամ օտար աստվածների անունով մի բան խոսի, այն մարգարեն պիտի մեռնի: Եվ եթե քո սրտի մեջ ասես, թե ինչպե՞ս գիտենանք այն խոսքը, որ Եհովան չի խոսել. եթե այն մարգարեն Եհովայի անունով մի բան ասի և այն բանը չկատարվի, ահա այն է Եհովայի չասած խոսքը. մարգարեն հանդգնությամբ է խոսել, նրանից չվախենաս» (1 Օրինաց 18:20-22): Ճշմարիտ մարգարեն մնում է ճշմարիտ մարգարե, եթե նույնիսկ ասում է որևէ բան որպես մարդ, առանց Աստծուց ուղղակի պատվեր ստանալու: Մեզ պարզ ասվում է, թե երբ է Տերը խոսել մարգարեի միջոցով, երբ է մարգարեն խոսել ինքն իրենից: Եթե մարգարեի ասածը չի իրակականում, ուրեմն դա Տիրոջ ասած խոսքը չի: Մենք այդ խոսքն էլ պետք է ընդունենք և թողնենք այնպես, ինչպես գրված է: 1963 թվականի հունվարի 18-ին Բրանհամ եղբայրն ասաց. «Ես պարզապես մահկանացու մարդ եմ, սխալներ եմ գործում: Նա է անմահ ու անսխալական: Նա պետք է պահի Իր Խոսքը, ես կարիք չունեմ պահելու իմը»: Ինչպես Հովհաննես Մկրտիչը, Բրանհամ եղբայրն էլ խոստացված մարգարե էր, բայց նաև մի մարդ էր, որը հաճույքով գնում էր ձկնորսության և հատկապես սիրում էր ժամանակ տրամադրել որսորդությանը: Իսկ այն պատգամը, որը նա պետք է բերեր Աստծո ժողովրդին, իր մարդկային խոսքերը չէին, այլ Աստծո Խոսքը նրա միջոցով: