Միսսիոներ՝ Էվալդ Ֆրանկ
Մկրտություն
Ոտնլվա
Հոգիների զանազանում
Անհրաժեշտ է քննարկել այնքան կարևոր այդ հարցը: Այսօրվա ավանդական եկեղեցիներում դժվար թե գտնենք ուսուցում ճշմարիտ դարձի և վերստին ծննդյան մասին: Եթե նույնիսկ այդ տերմիններն օգտագործվում
են, փորձառությունը պակասում է: Բայց նաև այն քրիստոնյաների շրջանում, ովքեր ասում են, որ հավատում են ողջ Ավետարանին, հիմնական ուսմունքներին ուշադրություն չեն դարձնում: Ինչպե՞ս է եղել, որ Աստվածաշնչի ուսուցիչները և կրթված աստվածաբանները չեն կարողացել տեսնել, թե ինչպես պետք է լինի իսկական սուրբգրային մկրտությունը: Եթե ոչ ոք երբևէ չի մկրտվել՝ օգտագործելով «Հայր, Որդի և Սուրբ Հոգի» ֆորմուլան, ինչու՞ Աստծո ծառաները խրատ չեն ընդունում: Նրանք կատարում են մի մկրտություն, որը հնարվել և ներմուծվել է այն ժամանակ, երբ ստեղծվել է Հռոմի կաթոլիկ եկեղեցին: Տխուր է, բայց ճշմարիտ, որ նույնիսկ Ռեֆորմացիայի օրերից սկսած բոլոր եկեղեցիները սկսեցին կիրառել նույն ոչ սուրբգրային մկրտությունը, մինչև մեր օրերը: Շատերը կզարմանան՝ իմանալով, որ նույն ֆորմուլան «Արևմտյան աշխարհում» կիրառվում է օկուլտիզմի, սպիրիտիզմի մեջ, երբ կանչվում են երեք բարձր անունները, կամ սրբազան ֆորմուլան, որն օգտագործվում է ոգեմիջնորդային կախարդության մեջ, որտեղ հաղորդակցվում են մեռածների հոգիների հետ: Նույն ֆորմուլան է օգտագործվում, երբ երդում են ընդունում մասոնական ժողովներին միանալու համար: Նրանք, ովքեր կասկածում են այդպիսի ժողովների մասնակցելիս, մի քիչ ավելի լավ են զգում, երբ լսում են «Հանուն Հոր և Որդու և Սուրբ Հոգու» ֆորմուլան: Նույնիսկ կախարդությամբ զբաղվելիս նրանք կարծում են,որ դա Աստծուց է, որովհետև այդ ֆորմուլան լավ ծանոթ է իրենց, քանի որ այնքան շատ են այն լսում եկեղեցում: Լինի դա սպիտակ կամ սև մոգության մեջ, թե Մովսեսի «Վեցերորդ և յոթերորդ գիրքը» օգտագործելիս, ամեն տեղ նույն ֆորմուլան է օգտագործվում:
Եթե այդպիսի գործերի մասին խոսենք այդ մարդկանց հետ, նրանք կպատասխանեն. «Դա չի կարող սխալ լինել, որովհետև Աստծո անունով
է»: Ո՛չ, երբեք: Միայն այն ինչ Հիսուսի Անունով է արվում, իսկապես Աստծո Անունով է: Բոլոր ուրիշ բաները սատանայից են, որն այս աշխարհի աստվածն է: Մեր Տերը ոչ մի գործ չունի այնպիսի չար զբաղմունքների հետ, ինչպիսիք են սպիրիտիզմը, խաղաթղթերով գուշակությունը, հմայությունը,
ձեռնագուշակությունը: Աստծո Խոսքում դրանք արգելված են: Բայց քանի որ դրանք կատարվում են կրոնի քողի տակ, այդ ֆորմուլայով, մարդիկ մոլորվում են: Ի՞նչ ընդհանուր բան կա օկուլտիզմի, սպիրիտիզմի և Աստծո Խոսքում պատվիրված ճշմարիտ գործողության միջև: Այդ երբվանի՞ց են Աստծո ծառաները և սատանայի գործիքները ասում նույն բանը: Երբվանի՞ց է սատանայի թագավորությունը հայտնվում Աստծո թագավորության մեջ: Բոլորը պետք է հարց տան իրենց. արդյո՞ք նույնն է այն, երբ երկուսով նույն բանն են անում: Ոմանք զարմանում են, թերևս նույնիսկ ապշում, երբ տեսնում են, որ այդ ֆորմուլան օգտագործող մարդիկ այդպիսի բաներ են անում:
Բայց երբ նույն ֆորմուլան է օգտագործվում այսպես կոչված «մկրտության» և այլ կրոնական գործերի համար, նրանք դա նորմալ են համարում: Նոր Կտակարանում, այն ամենը, ինչ ստանում ենք Աստծուց և այն ամենը, ինչ տեղի է ունենում, կատարվում է Աստծո զորությամբ, Հիսուսի Անունով:
Դրա համար Կողոս. 3:17 համարում կարդում ենք. «Եվ ամենը, ինչ էլ որ անեք, խոսքով կամ գործով, ամեն բան Հիսուսի Անունով արեք»:
Մենք գիտենք, որ ոչ մի մարգարե կամ առաքյալ երբևէ չի օգտագործել որևէ ֆորմուլա, այլ Անունը, որի մասին խոսեց Փրկիչը մկրտության վերաբերյալ: «Աստված և մարդկության համար Նրա ծրագիրը» վերնագրով իմ
գրքույկում հստակ ցույց է տրված, որ միակ ճշմարիտ Աստված հայտնվեց որպես Հայր, Որդի և Սուրբ Հոգի, մեկ Անունով, որն է Տեր Հիսուս Քրիստոս: Մատթ. 28:19 համարը բացարձակ ճշմարտություն է, ինչպես նաև Գործք 2:38 համարը և բոլոր մյուս համարները: Մենք միայն պետք է ճիշտ հասկանանք Աստծո Խոսքը: Սկզբից ի վեր սատանան չարաշահել և սխալ է մեկնաբանել Աստծո Խոսքը: Նա հաջողությամբ մոլորեցրեց մարդկանց ամենակրոնական ձևով՝ սխալ մկրտության միջոցով: Դա իսկապես մոլորություն է: Երբ նա եկավ Տիրոջ մոտ, ասաց. «Գրված է»: Բայց Տերը պատասխանեց. «Գրված է նաև...»: Պարզապես սատանան վերցնում էր սուրբգրային համարները կոնտեքստից և սխալ օգտագործում: Նույնը կատարվում է սովորեցնելու և մկրտելու պատվերի վերաբերյալ: Եվ սատանան կուրացրեց մարդկանց, որպեսզի նրանք չտեսնեն Աստծո փառքը հանձին Հիսուս Քրիստոսի (Բ Կորնթ. 4:4–6): Այն Անունը, որի մասին Փրկիչը խոսեց, ծածկված է մնում նրանց համար:
Ողջ քրիստոնեական աշխարհը պահվում է խավարի և անգիտության մեջ: Որտե՞ղ կարելի է այսօր գտնել սուրբգրային հավատք: Ո՞վ ուշադրություն կդարձնի Հայտն. 18:4 համարի կանչին՝ դուրս գալ այս ժամանակի կրոնական Բաբելոնից: Ո՞վ ունի աչքեր՝ տեսնելու, ականջ՝ լսելու և սիրտ՝ հասկանալու համար: Ո՞վ կարող է տարբերել և զանազանել Աստծո ճշմարիտ Խոսքը բոլոր մարդկային մեկնաբանություններից: Աստված միշտ լույսը բաժանում է խավարից: Ո՞վ ունի քաջություն խրատ առնելու, հավատալու, կատարելու այն, ինչ ասում է Աստծո Խոսքը: Բոլոր հոգևոր բաները հնարավոր չէ սովորեցնել մարմնի և արյան միջոցով: Մեկը չի կարող մյուսին սովորեցնել: Ամեն մարդ անձամբ պատասխանատու է Աստծո առաջ և պետք է ընդունի իր սեփական որոշումը:
Վերջապես, հորդորանքի մի խոսք: Բոլոր նրանք, ովքեր ուզում են Աստծո փառքի մեջ լինել, պետք է իմանան հետևյալը. Աստված ներողամիտ է
եղել անգիտության ժամանակներում, բայց այժմ Նա հայտնում է Իր կատարյալ կամքը Իր կատարյալ Խոսքի միջոցով: Նա սպասում է, որ բոլորը հավատան Իրեն և գործեն Իր Խոսքի համաձայն: Մենք պետք է թողնենք բոլոր ոչ սուրբգրային ուսմունքները, եթե նույնիսկ կորցնենք մեր ժողովրդականությունը և մեր ընկերներին: Մենք պետք է կամենանք վերադառնալ Աստվածաշնչի սկզբնական ուսմունքին, օրինակին և գործունեությանը:
Գործք 3–րդ գլխում կարդում ենք, որ Աստված խոստացել է ուղարկել հանգստյան ժամանակներ (անգլերենում՝ նորոգման,) և որ Քրիստոսը պետք է մնա երկնքում մինչև բոլոր բաների վերականգնումը: 19–21 համարներում կարդում ենք. «...որպեսզի Տիրոջ երեսից հանգստյան ժամանակները գան և Նա ուղարկի նախապես ձեզ համար քարոզված Հիսուս Քրիստոսին, որին երկինքը պետք է ընդունի, մինչև այն բաների հաստատվելու ժամանակները, որոնց մասին Աստված խոսեց Իր սուրբ մարգարեների բերանով սկզբից ի վեր»: Այստեղ շատ պարզ է ասվում, որ Քրիստոսը մնում է փառքի մեջ մինչև գան հանգստյան ժամանակները (անգլերենում՝ նորոգման) և ամեն բան վերականգնվի: Պարզ խոսքերով՝ դա նշանակում
է, որ հիմա՝ վերջին ժամանակներում, Քրիստոսի երկրորդ գալստից առաջ, կենդանի Աստծո եկեղեցում ամեն բան պետք է վերադառնա իր սկզբնական վիճակին:
Բոլոր քրիստոնյաները, ովքեր հավատում են Քրիստոսի երկրորդ
գալստյանը, քարոզներ են լսել այդ թեմայի վերաբերյալ: Իրոք, շատերը իսկապես ակնկալում են, որ Քրիստոսի վերադարձը շատ մոտ է:Ուրեմն ինչու՞ չեն հասկանում, որ սա այն ժամանակն է, որում Աստված կամենում է վերականգնել ամեն բան և տալ հանգստյան ժամանակներ՝ Իր ներկայության մեջ: Մեր Տերը և Փրկիչը միայն մեկ հետաքրքրություն ունի և դա Իր մտահոգությունն է Իր ժողովրդի հանդեպ, փրկվածների հանդեպ, որոնք կազմում են Քրիստոսի Մարմինը: Հիսուս Քրիստոսի եկեղեցին պետք է հիմնված լինի Աստծո Խոսքի վրա: Աստվածաշնչային մկրտությունը, ինչպես նաև մյուս ուսմունքները և գործերը, որոնք կիրառվում էին առաքյալների կողմից, վերանորոգման մաս են կազմում: Պողոսը գրում է Եփես.
2:20 համարում. «Առաքյալների և մարգարեների հիմքի վրա շինված, որի անկյունաքարը Քրիստոսն է»: Տերը կկառուցի Իր եկեղեցին մինչև նա կատարյալ դառնա, և այն ժամանակ Ինքը կվերադառնա նրան տուն տանելու:
Բայց նախ պետք է մենք վերադառնանք նախնական ուսմունքներին և գործերին: Այնժամ Տերը կգա և մեզ կտանի Իր փառքի մեջ: Մկրտության վերաբերյալ այս բացատրությանը ոչ ոք չպետք է թեթևամտորեն վերաբերվի: Եթե Աստված ողորմած է մեր հանդեպ, մենք անհրաժեշտ կհամարենք հարմարվել այն ամենին, ինչ Աստված ասում է Իր Խոսքում և սիրով կփափագենք մկրտվել Տեր Հիսուսի Անունով: Այսպիսով, մենք կոտրում ենք այն հին լուծը, որը դրված էր բոլոր հարանվանությունների վրա և հոգեպես կուրացրել էր նրանց, ովքեր մկրտվել են եռամիասնական ֆորմուլայով: Ով Աստծուց է, կլսի և կգործի Աստծո Խոսքի համաձայն: Երանի նրան, ով այս խոսքերը լուրջ է ընդունում,որովհետև դա անհրաժեշտ է, որպեսզի պատրաստ լինենք, երբ Տերը գա: Նա խոստացել է և կկատարի Իր խոստումը:
Միսսիոներ՝ Էվալդ Ֆրանկ
Մկրտություն
Ոտնլվա