Բանալիները
Մատթ.16:19 համարում գրված այս խոսքը՝ «Ես քեզ երկնքի արքայության բանալիները կտամ», որը Տերն ասաց Պետրոսին, ուղղակի կապ ուներ իր կոչման և իր հանձնարարության հետ: Երբ առաջին եկեղեցին հավաքվել էր Պենտեկոստեի օրը, Պետրոսը ներկայացավ որպես Աստծո պատգամախոս: Սուրբ Հոգով լցված՝ նա մի քանի բառով բացատրեց
փրկության հիմնարար ճշմարտությունները: Այդ ճշմարտությունները միշտ պարտադիր են Նոր Կտակարանի հավատացյալների համար:
Բանալին խորհրդանշում է մուտք ինչ–որ բանի մեջ: Եթե մեկն ունի պալատի, տան, մեքենայի բանալին, կարող է մուտք ունենալ այնտեղ. նրա առջև բացվում են փակված դռները, նա կարող է մտնել: Եթե մեկն ունի
երկնքի թագավորության բանալիները, երկնքի թագավորությունը բացվում է նրա առաջ իր բոլոր գանձերով, խոստումներով, պարգևներով: Նա պարզապես ազատ մուտք ունի բոլոր բաներում, որ Աստված պատրաստել է: Այն խոսքերով, որ Տերն ասաց Պետրոսին, նա ուզում էր առանձնահատուկ կերպով շեշտել այդ իրականությունը: Նախ այդ աստվածային լիազորությունը մարգարեական ձևով վերաբերում էր մեր Տիրոջը (Ես.22:22): Հետագայում նա այդ պարգևեց Իր ծառաներին, որոնց Նա անձամբ կանչել էր ծառայության:
Մատթ.18:18 համարը նույնպես աղավաղվել և հանվել է համատեքստից: Այստեղ Տերը չի դիմում միայն Պետրոսին, այլ ողջ Եկեղեցուն:
Դրա համար էլ գրված է հոգնակի թվով. «Ճշմարիտ եմ ասում ձեզ. ինչ որ
երկրի վրա կապեք, երկնքում էլ կապված կլինի, և ինչ որ երկրի վրա
արձակեք, երկնքում էլ արձակված կլինի»: Որտե՞ղ ենք լսում կրոնավորների մասին, որոնք ընդունակ են կապելու սատանայի զորությունները, դևեր հանելու, կապվածներին արձակելու: Յուրաքանչյուրը կարող է իր հագուստից կախված բանալի կրել: Բայց ո՞վ է ստացել Աստծո լիազորությունը:
Հաջորդ համարը նույնպես վկայում է, որ Տերը դիմում է ողջ եկեղեցուն: Ասվում է. «Դարձյալ ճշմարիտ եմ ասում ձեզ. եթե ձեզանից երկուսը երկրի վրա միաբանվեն, այն ամենը, ինչի համար որ խնդրեն, կլինի Իմ Հորից, որ
երկնքում է: Որովհետև ուր որ երկու կամ երեք հոգի Իմ անունով հավաքված լինեն, Ես այնտեղ նրանց մեջ եմ»: Անհասկանալի է, թե ինչպես կարող
էին եզրակացնել, որ 18–րդ համարը վերաբերում է միայն եկեղեցում ծառայություն կատարողներին:
Հավատացյալները ճշմարտապես կազմում են Տիրոջ մարմինը և բոլորը հավասար են Աստծո առաջ: Պողոսը գրում է Հռոմի եկեղեցուն. «Որովհետև ինչպես որ մեկ մարմնի մեջ շատ անդամներ ունենք, և այդ բոլոր բաները նույն գործը չունեն, այնպես էլ շատերս մեկ մարմին ենք Քրիստոսի մեջ, բայց ամեն մեկս միմյանց անդամ ենք: Միայն թե զանազան պարգևներ ունենք ըստ այն շնորհի, որ մեզ տրված է...» (Հռոմ. 12:4–6): Կորնթացիներին ուղղված ուղերձի 12–րդ գլխի 4–րդ համարում Պողոսն ավելի խորությամբ է թափանցում այդ մտքի մեջ. «Պարգևները զանազան են, բայց Հոգին նույնն է»: Նա շեշտում է, որ, որպես անդամներ, մենք Սուրբ Հոգով միացած ենք Տիրոջ Մարմնի մեջ: 7–րդ համարից սկսած նա շարադրում է.
«Բայց ամեն մեկին Հոգու հայտնությունը օգուտի համար է տրված»: Դա
փորձառություն է: Հետո նա շարունակում է՝ թվարկելով Հոգու ինը պարգևները Հիսուս Քրիստոսի Մարմնի անդամների մեջ: 18–րդ համարում ասում է. «Բայց հիմա Աստված անդամները, նրանցից ամեն մեկը դրեց մարմնի մեջ, ինչպես կամեցավ»: