Ֆրանկ եղբայր
Սրտանց ցանկանում եմ ես բոլորին ողջունել եղբայրաբար, և բոլորին, բոլորին մաղթել Աստծո օրհնությունները: Մենք բոլորեցինք մեկ տարի, որը մեր ետևում է, և մյուսը, որը ունենք մեր առջևում: Մենք գիտենք թե անցած տարին ինչ բերեց մեզ, և մենք հավատում ենք Աստծուն, որ Նա այս 2021-րդ տարվա մեջ, կբացի երկինքը և օրհնություն կուղարկի վերևից:
Բոլոր ողջույնները, որոնք հասել են մեզ, դրանց հնարավոր չէ մեծ քանակությամբ շարունակել փոխանցելը: Քանի որ Սուրբ Ծննդից մինչ նոր տարին ամբողջ աշխարհից, հատկապես ծառայող եղբայրներից, էլ. Նամակներ ենք ստացել, զանգեր են եղել, և եղել են մաղթանքներ՝ օրհնության խոսքերով, որոնք մենք ստացել ենք:
Եվ մենք ողջունում ենք ամբողջ սրտով, այդ բոլոր ժողովուրդներին, բոլոր լեզուներում և բոլոր ազգերում: Մենք անչափ շնորհակալ ենք Տիրոջից, որ Նա հոգացել է այն բանի համար, որ, այսպես կոչված այս “ Լոքդաունի ” ժամանակահատվածում, Աստծո Խոսքը չնայած այդ բոլոր հանգամանքներին, կարող է հռչակվել, լսվել և հավատքով ընդունվել: Եվ եթե ես մտածեմ այն մասին, որ 55 տարիների ընթացքում ես Տիրոջ Խոսքը տարել եմ ողջ աշխարհով մեկ, կարող էի տանել ողջ աշխարհով մեկ, բոլոր ժողովուրդների մեջ, բոլոր լեզուներում, և այն որ մենք հիմա ունենք հնարավորություն ուղիղ հեռարձակման միջոցով, բոլորին, մեկ հպումով հասնելու՝ դա հիանալի բան է, ամեն: Այն ժամանակ երբ Պողոսը Եփեսոսում քարոզում էր, նրանք որ Կորնթոսում էին, դրա մասին ոչինչ չէին լսում, և երբ Բրանհամ եղբայրը Ջեֆերսոնվիլում քարոզում էր, ապա որևէ մարդ, Գերմանիայում, Անգլիայում, Հոլանդիայում կամ Ֆրանսիայում, կամ որտեղ էլ որ լինի, ինչ-որ բան լսեր դրա մասին: Իսկ հիմա, ես դա ասում եմ կրկին անգամ, իսկ հիմա, այստեղ, բոլորը կարող են, ամբողջ աշխարհով մեկ, լսել: Բայց նախկինում դա անհրաժետ է եղել, անձնական շփում հաստատելը, անձնական կապ, և որ այդ կապը պետք է պահպանվեր համապատասխան ձևով, որպեսզի հիմա, բոլորը անհատական, կամ նրանք ովքեր որ հաղորդակցություն ունեն՝ աղոթքի միջավայր, կարողանային իսկապես լսել Աստծո Խոսքը: Ին՞չ ասենք մենք, Տեր, Դու գիտես ճանապարհը, դու գիտես ժամանակը, քո ծրագիրը արդեն կազմված ավարտված է, և պատրաստ է կատարվելուն: Տե՛րը, հոգ է տարել ամեն բանի համար, նրա համար, որպեսզի այս ժամանակի համար խոստացված Խոսքը լինի բացված, և որ մարգարեն պատգամը բերի, որպեսզի մարգարեն բերի պատգամը, և որ մենք Տիրոջ ողորմությունով աշխարհով մեկ կարողանանք տանել այն: Եվ հիմա մենք հնարավորություն ունենք, Բրանհամ եղբոր քարոզները, 60-ական թվականներից սկսած, ինչպես նաև մեր քարոզները 80-ական թվականներից սկսած, կարող ենք տարածել, և որ կրկին անգամ կարող ենք աշխարհով մեկ պատմել, թե Տերը ինչ է արել մեր ժամանակներում: Սա հատուկ վերաբերվում է բոլոր ծառայող եղբայրներին, ողջ աշխարհով մեկ, թող որ ներածության մեջ կարդացված խոսքերը, Եսայիայի 2-րդ գլխից, հատուկ ձևով բացահայտվեն ձեզ համար, հասնեն ձեզ: Դա ուղղակի շատ, շատ կարևոր է: Մենք, շատ ավելի չենք մանրամասնի այդ, բայց մենք բոլորս գիտենք, այն որ Տեր Աստված Իր Խոսքի մեջ, թե Հին թե Նոր Կտակարաններում, Նա նախապես հաղորդել է Իր մարգարեների միջոցով այն, ինչ պետք է կատարվի: Եվ մենք կարդացել ենք, վերջին ժամանակների վերջում, վերջին օրերի վերջում, այն, որ տաճարը, տաճարի լեռը նորից պիտի վերականգնվի, և տաճարը պետք է վերակառուցված լինի: Եվ ինչպես կարդացինք. “ Եւ շատ ժողովուրդներ կգնան եւ կասեն. եկէք վեր գնանք Եհովայի սարը, Յակոբի Աստուծոյ տունը ”: Եթե մենք մտածենք, թե նախապես ինչ է տեղի ունենալու, այն, որ բոլոր ազգերը հավքվելու են Իսրաէլի դեմ, և այն, որ վերջին ճակատամարտը Տերը ինքն է ավարտելու, և այն, որ հենց այդպես պետք է յոթ տարի թաղեն մեռածներին, ինչպես որ դա գրված է Եզեկիել մարգարեի գրքի մեջ: Բայց հետո, երբ այս բոլոր բաները կատարվեն, և Իսրաէլի համար կգա ժամանակը … մենք գիտենք, որ 1948 թվականից ի վեր մենք դարձյալ ունենք Իսրաել պետություն, հող, և նրանք նորից հետ են վերադառնում խոստացված երկիրը, քանի որ նրանք պետք է լինեն այնտեղ, որտեղ որ Աստված պետք է վերջ դնի: Ինձ համար այս խոսքը նշանակություն ունի, Մեզ համար, որպես կենդանի Աստծո համայնք, եթե այստեղ գրված է, որ Տեր Աստվածը , ազգերին պետք է սովորեցնի Իր ճանապարհները, և հենց Երուսաղեմից, քանի որ հենց այդպես մենք կարդացինք, և այն որ. “ Սիօնիցը դուրս է գալու օրէնքը, եւ Տիրոջ խօսքը՝ Երուսաղէմիցը ”:
Աստվածային կարգը, սկզնբական պարզ կարգը, նորից գործի կդրվի: Այն ամենը, ինչը մենք ապրել ենք անցյալում … եկեք հետ վերադառնանք 2000 տարի, Պենտեկոստեի օրը, չէ որ Երուսաղեմը դա այն վայրն էր որը որ Աստված էր ընտրել: 2000 տարի առաջ, Նորկտակարանյան եկեղեցու հիմքը դրվեց Երուսաղեմում Սուրբ Հոգու հեղման միջոցով, այնուհետև եղավ քարոզը, Սուրբ Հոգուց ներշնչված և առաջնորդված: Պետրոսը, ով լցված էր Սուրբ Հոգով, կարող էր ասել բոլորին ովքեր եկել էին, որ առաջին հերթին ապաշխարեք, դարձի եկեք, և ձեզնից ամեն մեկը թող մկրտվի Հիսուս Քրիստոսի անունով, և հատուկ հենց մեղքերի թողության համար, որպեսզի հաստատեք մեղքերի քավությունը, որը կատարվել էր արյան միջոցով, Նոր Ուխտի Աստծո գառնուկի արյունով, որը թափվել էր մեր փրկագնման համար: Մկրտության մեջ չի մեղքերի քավությունը, քավությունը գտնվում է Գառան Արյան մեջ, իսկ ջրի մկրտությունով, մենք հաստատում և վկայում ենք այն մեղքերի քավության մասին, որը ստացել ենք, հավատացել ենք և վերապրել ենք անձամբ: Եվ հենց այս ձևով ողորմություն ենք գտել:
Իսկ այժմ, եկեղեցու (Էկլեզիա) և նրա ժամանակների վերջում, մենք կարդացինք Եսայի գրքից, թե ինչ տեղի կունենա Իսրաելի հետ, Սիոն լեռան հետ, Տիրոջ Տաճարի հետ, բայց դա տեղի կունենա հափշտակությունից հետո: Իմ հարցը սա է. Ին՞չ է տեղի ունենալու նախքան հափշտակությունը: Այժմ, բոլոր քարոզիչները առաջին հերթին պետք է վերադառնան այն բանին, ինչ տեղի է ունեցել Պենտեկոստեի օրը, Վաղ եկեղեցու հիմնադրման ժամանակ: Թող նրանք վերադառնան այն ամենին, ինչ այն ժամանակ քարոզվում էր և կիրառվում, և դա ընդունեն իրենց սրտերում։ Եվ այսօր այս ամենը թող ասվի բոլոր քրիստոնեական համայնքներում:
Մենք գիտենք այն, որ քրիստոնեության մեջ, այսօր, մոտավոր 349 - 350 եկեղեցիներ կան, նաև անկախ եկեղեցիներ, որոնք բոլորը վկայակոչում են Աստծուն, Քրիստոսին, Աստվածաշունչը, բայց նրանցից ոչ ոք Աստծո Խոսքը չի քարոզել այնպես, ինչպես որ այն դուրս է եկել Երուսաղեմից: Թանկագին եղբայրներ և քույրեր, սիրելի ընկերներ, իմ սրտում ուղղակի դրված է պարզությամբ ասել որ մենք պետք է մեր հետևում թողնենք այն ամենը, ինչ տեղի է ունեցել նորկտակարանյան եկեղեցուց հետո, երկու հազար տարվա ընթացքում, և հատուկ ցանկանում եմ շեշտադրել, որ Աստծո առջև արժեք ունի միայն այն, ինչը որ Նա Ինքն է անձամբ պատվիրել, հրամայել, և այն ինչը որ լիարժեք համաձայնեցվել և կատարվել է Իր կամքի համեմատ: Աստված նախասահմանեց և կանչեց մարգարեներին, Աստված նախասահմանեց և կանչեց առաքյալներին: Նրանցից յուրաքանչյուրը ունեցել է իր հանձնարարությունը որը որ կատարել է: Հիմա եկեք նորից վերադառնանք նույն հատվածին, ես նորից շեշտադրում եմ այս. “ Սիօնիցը դուրս է գալու օրէնքը, եւ Տիրոջ խօսքը՝ Երուսաղէմիցը ”, և ողջ աշխարհը կգա, որպեսզի լսի այն: Եվ այսպես, ոչ թե այն խոսքը, որը այս երկու հազարամյակներոի ընթացքում դուրս էր եկել Նիկեայից կամ Քաղկեդոնից, կամ այն որը Պօղիկարպոսն էր ասել, այն որը Իրենիոսն էր ասել, կամ էլ այն որը Աթանասն էր ասել, կամ այն որը Արիոսն էր ասել, այն ինչ ասվել էր նախքան Հռոմեական կայսրության պետական եկեղեցու հիմնադրվելը: Մենք գիտեն թե ինչ էր տեսել Դանիելը, չորս թագավորություններ, որոնք հաջորդել էին մեկը մյուսին, Բաբելոնյան կայսրությունը, Մարաց-Պարսից կայսրությունը, Համաշխարային Հունական կայսրությունը, և Հռոմեական կայսրությունը մ.թ.ա 63. Թվականից: Եվ վերջին իրադարձությունները նույնպես վերաբերվում են Հռոմեական կայսրությանը: Պողոսը ծնվել էր որպես Հռոմի քաղաքացի: Եվ այն որ ես ուզում եմ ասել, դա ոչ թե այն է որ ես եմ ուզում ասել, այլ այն որ ես պարտավոր եմ ասել: Մենք, որպես ճշմարիտ հավատացյալներ, ամենայն հարգանքով Աստծո և Նրա Խոսքի հանդեպ, հասկացել ենք, թե խոսքը այսօր ինչի մասին է: Ես կրկնում եմ, և սա իհարկե վերջին անգամը չէ. Մենք պետք է վերադառնանք Երուսաղեմ, այն բանին՝ ինչ Պողոսն էր քարոզում, ինչ Հակոբոսն էր քարոզում, ինչ Հովհաննեսն էր քարոզում, այն, ինչ Պետրոսն էր քարոզում Գաղատացիների 2-րդ գլխի համաձայն: Իր ծառայությունից 14 տարի հետո Պողոսը գնաց Երուսաղեմ, երկու եղբայրների հետ, որպեսզի համեմատեր, թե իր քարոզած ավետարանը համընկնո՞ւմ էր առաքյալների քարոզած ավետարանին, իսկ հետո նա ասում է, որ իզուր տեղը չի վազել, ամեն: Պողոս առաքյալը, ով արդեն 14 տարի էր ավետարանն էր քարոզում, Խոսքն էր քարոզում, նա անհրաժեշտ համարեց Աստծո հայտնությունով, որ 14 տարի հետո վերադառնա Երուսաղեմ, և որ համեմատություն անի հեթանոսների մեջ արված իր քարոզչությունը, առաքյալների արած քարոզչության հետ: Եվ ես հհրավիրում եմ այսօր, սա ես ասում եմ Տիրոջ անունով, ես հրավիրում եմ բոլոր ծառայող եղբայրներին, որպեսզի, ինձ հետ միասին, հոգով վերադառնան Երուսաղեմ: Ես սա ասում եմ բոլոր եղբայրներին, բոլոր Աստծո մարդկանց ողջ աշխարհում, այն, որ մենք հրավեր ենք ստացել վերադառնալու Երուսաղեմ, սկզբնական ճշմարիտ քարոզչությանը, ամեն: Եվ մենք, ընկերներ, այս բաները պետք է նորից ասենք, այն, որ Աստված, Հին Ուխտի մեջ, հոգ է տարել ամեն բանի համար, իրականում ամեն բանի համար հոգ է տարել: Նա, Ծննդոց 22-րդ գլխում, Իր մարգերեին, Աբրահամին պատվիրեց, որ իր որդուն, Իսահակին բերի և զոհաբերի Մորեայի լեռան վրա: Եվ նա ով քննի Մնացորդաց գիրքը, կտեսնի, որ Սողոմոնը Տիրոջ Տաճարը կառուցեց ճիշտ այն վայրում, որտեղ Աբրահամը ցանկանում էր զոհաբերել Իսահակին: Եվ հենց այնտեղ կառուցվեց Տաճարը, Աստծո տունը, և Մորեայի լեռը Տաճարի լեռը դարձավ: Աստված քայլ առ քայլ, նախապատրաստել էր այս բաները, ընտրել էր վայրը, և այսպես, ամեն ինչ տեղի էր ունեցել Աստծո կամքի համեմատ։ Եվ հիմա, նախքան այն, որ Աստված կանդրադառնա Իսրաելին, մենք կարդում ենք խոստմունքը, այն, որ վերջին ժամանակում, ոչ թե 500 տարի առաջ, այլ հիմա, վերջին ժամանակի մեջ, Տաճարի լեռը պետք նորից վերականգնված լինի, կառուցված լինի Աստծուց նախասահմանված վայրում: Եվ թույլ տվեք որ սիրուց մղված ասեմ այս բանը, բոլորը գիտեն որ ես միսսիոներ եմ եղել, կես հարուրամյակից ավելի, ես եղել եմ 167 երկրներում և քարոզել եմ անյտեղ, և Սաուդիան Արաբիայում, և Լիբանանում, և Կահիրեում և ամենուրեք: Թույլ տվեք ես սա ասեմ սիրով, բայց հեղինակությամբ, որ այն, ինչ քարոզել է Աթանասը, այն ինչ քարոզել է Արիոսը, ես չպետք է նույնությամբ քարոզեմ, և ոչ էլ այն, ինչը քարոզել է Մուհամեդը, կամ ուրիշ որևէ մեկը, ով որևէ կրոն է հիմնադրել, ինչ էլ որ նա քարոզած լինի, այլ մենք վերադառնում ենք սկզբնականի՛ն, սկզբի՛ն: Այս բոլոր մարդիք բարի մտադրություններ են ունեցել, սական յուրովի: Հիմա ես չեմ ցանկանում մանրանալ այդ ամենի մեջ , բայց 1983 թվականին, հատկապես իմ ժամանակ, Կահիրեում, Եգիպտոսում, երբ ես ղուրանի 114-րդ սուրան կարդացի, եղբայրներ և քույրեր, նրանք բոլորը բարի մտադրություններ են ունեցել յուրովի, բայց մենք իսկապես ցանկանում ենք վերադառնալ ան բանին, ինչ Աստված է նախատեսել, որոշել և ծրագրել Իր հավիտենական փրկության ծրագրում, ամեն: Եվ դրա համար մենք պետք է վերադառնանք Հին և Նոր Կտակարաններին: Եվ այն, ինչ վերաբերվում է այսպես կոչված քրիստոնեությանը, ես ցանկանում եմ կրկին անգամ շեշտադրել սա, մենք չենք վերադառնում Քաղքեդոն, կամ էլ Նիկեա, մենք չենք վերադառնում Հռոմ, չենք գնում Լուրդ, չենք գնում այստեղ այնտեղ, և ոչ որևէ ուրիշ տեղ ենք վերադառնում, մենք վերադառնում ենք Երուսաղե՛մ: Որպեսզի այնտեղ, մեր ուղիները մտնեն Աստծո ճանապարհի մեջ, որովհետև գրված է, որ “ Նա ազգերին կսովորեցնի Իր ճանապարհները ”: Այսօ՛ր, բոլորը սովորեցնում են բոլոր կրոններում, թե մարդիք ինչպես պետք է վարվեն, որքան հաճախ պետք է աղոթեն, կամ թե ինչ պետք է անեն, և բոլորը ունեն իրենց սեփական ծրագրերը, այո՛, բայց դեպի ո՞ւր է տանում այդ ամենը: Մենք պետք է վերադառնանք Աստծուն, Աստծո փրկության ծրագրին: Պողոսը, առաքյալը կարող էր ասել. Ես ձեզ հայտնեցի Աստծո ողջ խորհուրդը: Եվ եթե հետագայում խորհենք այդ մասին, թույլ տվեք ինձ համառոտ անդրադառնալ դրան: Սա շատ պավորիչ է, երբ տեսնում են որ Նոր Կտակարանում Հին կտակարանը հիշատակվում է 845 անգամ, սա ուղղակի զորավոր է: Նոր կտակարանում կատարվեց և իրականացավ այն, ինչը նախապես հայտարարվել էր Հին կտակարանում: Այն ինչը նախկինում ասվել էր մարգարեների միջոցով, իրականացավ, և գրի առնվեց: Նաև դրան ավելանում է այն, որ Կենդանի Աստծո առաջին հայտնության ժամանակ մեր Տեր Հիսուս Քրիստոսի մեջ, Քրիստոսի առաջին գալստյան ժամանակ, Հին կտակարանից 109 մարգարեություններ իրականացան, որպես Աստծո հայտնությունը մարմնում: Նաև ավելի հստակ, վերջին 24 ժամերի ընթացքում, Նրա չարչարանքների հետ կապված, Հին կտակարանից իրականացան ուղիղ 24 մարգարեություններ: Նոր կտակարանը վկայում է այն մասին, որ Հին կտակարանի մարգարեները, Աստծո ողջ փրկության ծրագիրը կանխասել էին: Ինչպես կարող ենք մենք շնորհակալ լինել դրա համար: Եվ դրա համար սիրելի եղբայրներ և քույրեր, որպեսզի մենք բոլորս իմանանք, որ հիմա, Աստծո ժողովրդի համար, ամենից կարևորը, և ես դա կրկնում եմ մեկ անգամ ևս, շատ, շատ քրիստոնեական եկեղեցիներ, հատկապես նրանք, ովքեր որ Իսրաելում են, կարող են տեսնել, որ բոլոր քրիստոնեական համայնքները, բոլոր եկեղեցիները ունեն իրենց այսպես կոչված “ Աստծո Տները ”, այնտեղ կառուցված. Անգլիկան եկեղեցին, Լութերական եկեղեցին, Կաթոլիկ եկեղեցին, ուղղափառ եկեղեցիները …
Կարելի է քայլել եկեղեցուց եկեղեցի Իսրաելում, և Երուսաղեմի շուրջը, ամենուրեք, ամենուրեք, ամենուրեք կառույցներ կան, և յուրաքանչյուրը հավատում և սովորեցնում է ինչ ուզում է: Նույնիսկ Սուրբ Երկրում նրանցից ոչ մեկը չի հարգում այն, ինչ Աստված է ասել Իր Խոսքում, նրանք բոլորը մնում են իրենց հավատամքների մեջ: Բայց ժամանակը եկել է, երբ մենք պետք է ասենք ճշմարտությունը, և հնարավոր է որ ես պետք է հիշեցնեմ, սա ինձ այդքան էլ հեշտ չէ ասելը, բայց անցած երկուշաբթի, այն բանից հետո, երբ լսեցի «22 ԺԱՄ» կոչվող լրատվական հաղորդումը, մեկ այլ հաղորդում հաջորդեց դրան, որտեղ կար Իսլամը ներկայացնող մեկը, և մեկ ուրիշը, որը ներկայացնում էր Կաթոլիկ եկեղեցին, որը մի քանի անգամ դիմելով Իսլամի ներկայացուցչին, կրկնեց նույն բառը, որով Աստծուն նկատի ուներ, դա հնարավոր չի նույնիսկ պատկերացնելը, դա երրորդություն և եռամեկ բառերն էին,Իմ աելիքը սա է Աստծո առջև. Երրորդություն և եռամեկ բառերը գոյութուն չունեն ոչ Սուրբ Գրքում, ոչ երկնքում, և ոչ էլ երկրի վրա: Աստված Մեկ Աստված Է հավիտյանս հավիտենից, Որից բացի ուրիշը չկա: Մենք բոլորս գիտենք, որ բողոքականների մոտ, այսպիսի տերմին է օգտագուրծվում. Եռամեկ: Նման բան բացարձակապես գոյություն չունի: Ոչ թե եռամեկ, այլ Մեկ: “ Լսիր Իսրաել, քո Տեր Աստվածը Մեկ Տեր Է ”, և բացի Նրանից ուրիշ աստվածներ չպետք է ունենաս: Այս ամենը պետք է թողնել այնպես, ինչպես որ եղել է սկզբում: Շատ ավելի ուշ են առաջ եկել դոգմաներ, և օտար ուսմունքներ են ավելացվել ընթացքում: Հստակ ուսումնասիրութան արդյունքում, տեսնում ենք, որ ողջ քրիստոնեության մեջ չեն հավատում այնպես, ինչպես որ գրվածքն է ասում է բնօրինակում: Ոչ մի քրիստոնեական եկեղեցում չեն սովորեցնում Աստվածաշնչյան ձևով, չեն մկրտում Աստվածաշնչյան ձևով, հաղորդությունը չի անցկացվում Աստվածաշնչյան ձևով, և այդ եկեղեցիներում ոչինչ չի արվում Աստվածաշնչյան ձևով, բացարձակապես ոչինչ: Բայց բոլորը աղոթում են. Հայր մեր, թող Քո կամքը լինի: Թանկագին եղբայրներ և քույրեր, ես այլևս չեմ կարող տանել սա: Ես խնդրում եմ Աստծուն, որ Նա գերբնական որևէ բան անի, որպեսզի մարդկանց ուշադրությունը, մեկ անգամ ևս կենտրոնանա, այն բանի վրա, ինչը Նա խոստացել է այս ժամանակի համար, նախքան Քրիստոսի վերադարձը: Եվ մենք կարդացինք, Բորգ եղբայրը կարդաց Հակոբոս 5-րդ գլխում, այն, որ Տեր Աստվածը կուղարկի առաջին և վերջին անձրևը, և այն, որ մենք պետք է պատրաստված լինենք Հիսուս Քրիստոսի վերադարձին, քանի որ գրված է. “ Եվ պատրաստները մտան Նրա հետ Գառան հարսանյաց հանդեսի, և դուռը փակվեց ” : Եվ դարձյալ համառոտ ձևով, ես ցանկանում եմ ասել ամենակարևորի մասին այս ժամանակաշրջանի համար: Մենք բոլորս գիտենք, և ես շատ եմ իմ քարոզների մեջ շեշտադրել: Քրիստոսի առաջին գալուստի ժամանակ գերբնական բաներ տեղի ունեցան, և Քրիստոսի երկրորդ գալուստից առաջ նույնպես գերբնական բաներ են տեղի ունեցան: Հովհաննես Մկրտիչը խոստացված մարգարե էր, Ղուկաս 16.16, օրենքը և մարգարեները մինչև Հովհաննեսն էին, և նրանից հետո Աստծո արքայությունն է ավետարանվում: Նա ուներ աստվածային կոչում ուներ՝ պատրաստելու Տիրոջ ճանապարհը, և նա կարող էր ասել բազմությանը, ովքեր գալիս էին իր մոտ Հորդանան. Ես ձեզ ջրով եմ մկրտում, ապաշխարության համար, բայց Նա ով կգա ինձնից հետո, կմկրտի ձեզ Սուրբ Հոգով և կրակով: Մենք գիտենք, որ Պենտեկոստեի օրը տեղի ունեցավ Սոըրբ Հոգու մկրտությունը: Սուրբ Հոգին հեղվեց, և Կրակէ լեզուները նստեցին նրանց ամենքի վրա: Եվ այսպես. Հովհաննեսը ժողովրդին պատրաստում էր Սուրբ Հոգով լցվելու, ովքեր որ նախասահմանված էին դրան: Այդ օրը 3000 հոգի այնտեղ արդեն կային, հետո էլի ավելացան, և դարձան 5000 հոգի: Մեր ժամանակ սա ասում ենք դարձյալ շեշտադրումով, և առանց մարդուն փառք տալու: Եվ անկեղծ եղեք, երբ ես խոսում եմ Հովհաննես Մկրտչի մասին, ոչ ոք չի բարկանում ինձ վրա, և չի ասում. Ահա նա նորից խոսեց Հովհաննես Մկրտչի մասին, իսկ երբ ես խոսում եմ Բրանհամ եղբոր մասին, բոլորը ասում են, որ նա նորից նրա մասին է խոսում: Սիրելի եղբայրներ և քույրեր, ով որ լսելու ականջ ունի թող լսի, և ով աչք ունի տեսնելու թող տեսնի, մեր ժամանակում կատարվում է Մաղաքիա մարգարեության երկրորդ մասը, 3-րդ գլխի 23 խոսքը, թեև ոմանց, մեծամասնության մոտ 4-րդ գլխի 5-6 խոսքերն են: Քրիստոսի առաջին գալստյան ժամանակ, Հովհաննես Մկրտիչը Հին Կտակարանի Հայրերի սրտերը դարձրեց Նոր Կտակարանի որդիներին: Իսկ հիմա, Բրանհամ եղբոր ծառայության միջոցով, ով խոստացված մարգարե է եղել, Աստված վերադարձրեց Աստծո Որդիների սրտերը սկզբնական, Առաքելական Հայրերի (առաքյալների) հավատքին: Մեկ Աստված, Մեկ Հավատք, Մեկ Մկրտություն, սա ամենակարևոր հայտարարությունն է ներկա ժամանակում: Եվ եկեք պարզ ասենք դա. Վիլլիամ Բրանհամը, այն Խոսքը, որը 2000 տարի առաջ ավետարանվեց առաքյալների կողմից, ամենասկզբում՝ նա վերցրեց և աշտանակի վրա դրեց, այդ Խոսքը: Նա ներկայացրեց Աստվածությունը պարզ և մաքուր, Սուրբ Գրվածքի համեմատ կարողացավ այն հաղորդել: Եվ մենք շնորհակալ ենք Տիրոջը դրա համար: Մենք գիտենք, որ Հին Կտակարանում խոստմունքներ են եղել Մեսսիայի գալստյան մասին, և այն, որ Որդին պետք է ծնվեր: Մենք բոլորս գիտենք այդ տեղերը Սուրբ Գրքում. Դու Իմ Որդին ես , Ես այսօր Քեզ ծնեցի: Բոլոր այդ տեղերը, լինի դա 2-րդ Սաղմոսը, լինի 2-րդ Թագավորաց 7-րդ գլխի 14-րդ խոսքը, լինի 22-րդ Սաղմոսը, հատկապես 23-րդ խոսքը, լինի դա 89-րդ Սաղմոսը, լինի Եսայիա 7-րդ գլխի 14-րդ խոսքը, լինի Եսայիա 9-րդ գլխի 5-6 խոսքերը, բոլոր այդ խոսքերը, որոնք նախապես հաղորդել էին Աստծո Որդու ծննդյան մասին: Եվ երբ ժամանակը եկավ, Գաբրիել հրեշտակը եկա՛վ Մարյամի մոտ և խոստմունք տվեց որ Որդի պիտի ունենա: Եվ սա էր խոստում, որ “ Սուրբ Հոգին կգա քեզ վրա, և Բարձրյալի Զորությունը քեզ հովանի կլինի, և ծնված Սուրբն էլ Բարձրյալի Որդի կկոչվի ”: Ո՛չ թե հավիտենության մեջ պիտի ծնվեր, ո՛չ թե երկնքում պիտի ծնվեր, այլ Բեթլեհեմում: Եվ եթե հիմա ես ձեզ ասեմ, որ ով այսպես չի կարողանում հավատալ, խնդրում եմ ստուգեք բոլորդ ինքներդ ձեզ, կարդացեք 1-ին թուղթ Հովհաննեսի 4-րդ գլուխը. “ Ամեն ով խոստովանում է Հիսուս Քրիստոսին մարմնով եկած՝ Աստծուց է ”, և ով այդպես չի խոստովանում՝ նա նեռն է: Եվ Հովհաննեսը ստիպված էր գրել, “ որ նեռը գալու է, և արդեն աշխարհի մեջ է ”, և հետո այս հրաշալի տեղը 2-րդ Հովհհանեսի մեջ, մեկ գլուխ է միայն, 7-րդ խոսքը, որը ապագայումգալու մասին է, “ ով որ չի դավանում Հիսուս Քրիստոսին մարմնով գալիս` (ապագայում) նա մոլորեցուցիչ է և նեռ ”: Ով չի հավատում որ այդ նույն Հիսուսը, այդ նույն Փրկիչը, ով հանեց Իր աշակերտներին Բեթանիա, Իր ձեռքերը մեկնելով օրհնեց նրանք, և նրանց աչքի առջև երկինք համբարձվեց, այդ նույն Հիսուսը՝ Գրված է Գործք Առաքելոց գրքի 1-ին գլխում 11-րդ խոսքում. Այդ նույն ձևով պիտի վերադառնա, ինչպես որ երկինք համբարձվեց: Շատերն ասում են, որ Նա արդեն վերադարձել է, գիշերով, գողի նման եկել է գիշերով: Նրանք հենց իրենք են հանդիսանում գողերը, ովքեր որ գողացել են ճշմարտությունը և մարդկանց ստեր են պատմում: Ո՛չ, մենք պետք է հետ վերադառնանք Սուրբ Խոսքին: Եվ նա, ով կարդա սուրբ Հովհաննեսի 2-րդ գլխի
10-րդ խոսքը, միտք կառնի, որ այն մարդկանց, ովքեր չեն խոստովանում, որ Հիսուսը ինչպես որ երկինք գնաց այնպես էլ վերադառնալու է, չի կարելի նույնիսկ ողջունելու նման մարդկանց, ոչ էլ տուն ընդունել:
Այժմ եկեք մոտենանք ավարտին, և մեկ անգամ ևս ասենք, որ Տեր Աստվածը ուղարկեց իր ծառային և մարգարեին, որպեսզի այս մարգարեությունը կատարվի.
“ Ահա Ես կուղարկեմ ձեզ համար Եղիա Մարգարեն, Տիրոջ մեծ և ահեղ օրը գալուց առաջ ”: Եվ հիմա, փրկության օրերի վերջում, Աստված մարգարե ուղարկեց, ո՛չ թե ռեֆորմատոր, ո՛չ թե աստվածաբան, այլ մարգարե ուղարկեց: Ես շնորհակալ եմ Աստծուց, որ հնարավորություն ունեցա ներկա գտնվելու այդ Աստծո մարդու ժողովներին՝ լինի դա Եվրոպայում թե ԱՄՆ-ում, և իմ աչքերով տեսա Աստծո գերբնական գործունեությունը, և անձամբ վերապրեցի այն: Այսպիսով. Սա այն ժամանակն է որտեղ մենք չենք վերադառնում դեպի որևէ կատարված արթնության, կամ որևէ մարդու մոտ չենք վերադառնում, կրկնում եմ. Մենք չենք վերադառնում Պողիկարպոսի կամ Օգոստիանոսի մոտ, կամ Արիոսի մոտ, ոչ էլ վերադառնում ենք որևէ տիեզերաժողով, Նիեկեա, կամ Հռոմ, այլ մենք վերադառնում ենք Երուսաղեմ, Աստծուն, Աստծո Խոսքին, Խոսքին, որը ամենասկզբում դուրս է եկել Սուրբ Հոգուց, որովհետև բոլոր մարգարեները, Պետրոսը և առաքյալները, գտնվում էին նույն Սուրբ Հոգու ներշնչման տակ: ԱՀա թե ինչու է Աստվածաշունչը համարվում Աստծո Սուրբ Խոսքը: Սա Աստվածային փաստաթուղթ է, որը մենք բռնել ենք մեր ձեռքերում: Աստված ուխտ էր կնքել, և կարող էր ասել. “ Սա է Իմ Արյունը որը թափվում է Նոր ուխտի համար ”: Մենք Նոր Ուխտի ժողովուրդն ենք, կենդանի Աստծո եկեղեցին, որը ճշմարտության սյունն է ու անկյունաքարը: Եվ սա անհրաժեշտ է եղել իրականում, որպեսզի մենք կարողանայինք դուրս գալ բոլոր կրոններից, եկեղեցիներից, և բոլոր այսպես կոչված քրիստոնեական համայնքներից,
դուրս գալ բոլոր տեսակի մոլորություններից և խառնաշփոթություններից, և իրականում վերադառնալ Աստծուն, Աստծո Խոսքին, որպեսզի կարողանայինք սովորել Աստծո ճանապարհները, ինչպես որ գրված է Եսայիա 2-րդ գլխում: Ես սա նորից կկրկնեմ, եղբայրներ և քույրեր, Աստծո Խոսքը երբեք դուրս չի եկել Հռոմից, ոչ էլ Դամասկոսից կամ որևէ այլ տեղից, ոչ Մեքքայից կամ Մեդինայից, այլ մեր Տեր Աստծո Խոսքը դուրս է եկել Երուսաղեմից, և իրավունքը Սիոնից ( Եսայիա. 2.2-3): Եվ սա Աստծո ժամանակն է, վերջին ժամանակը Հիսուս Քրիստոսի եկեղեցու: Ինչպես որ Աստված խոստմունքներ տվեց Իսրաելին՝ որոնք որ կկատարվեն ժամանակների վերջում, այնպես էլ խոստմունքներ տվեց Նոր Կտակարանի եկեղեցուն: Եվ ես դա արդեն շեշտադրել եմ, որ Աստված հենց դրա համար ուղարկել է Բրանհամ եղբորը, ուղղակիորեն հանձնարարություն տվել: Եվ այդ մարդը Աստծո Խոսքը՝ պատգամը բերեց մեզ այնպես, ինչպես որ այն ամենասկզբում դուրս էր եկել հենց Աստծո Բերանից, նաև նրանց բերանից, ում Աստված նախասահմանել էր քարոզելու համար Իր Խոսքը: Բոլոր եկեղեցոիներում յուրաքանչյուրը կարող է որոշումներ կայացնել, իսկ Աստծո եկեղեցում միայն Աստված է որոշումներ կայացնում, և որոշում բոլոր բաները: Եվ դրա համար Եփեսացիների 4-րդ գլխում գրված է, որ այլ Աստված Իր ժողովրդի մեջ դրեց, ոչ թե որևէ կրոնի մեջ, կամ որևէ եկեղեցու մեջ, այլ Իր ժողովրդի մեջ, դրեց տարբեր ծառայություններ, որպեսզի սրբերը… Կենդանի սրբերը, ոչ թե մեռած սրբերը, Աստվածաշնչյան հավատացյալների համար չկան այնպիսի սրբեր, որոնք որ միայն մահվանից հետո են սուրբ դարձել: Նրանց համար, ովքեր հավատում են Սուրբ Գրքին՝ սրբերը մենք ենք հանդիսանում, ընտրվածները, ովքեր որ Շնորհք և ողորմություն են ստացել Աստծուց: Եվ ինչպես մեր Տերը և Փրկիչը կարող էր ասել. “ Հայր Ես Իմ անձը սուրբ եմ անում, որ նրանք էլ Ճշմարտությունով սրբված լինեն ” (Հովհաննես 17:19): Եկեք գոհություն հայտնենք Տիրոջը այս մեծ Շնորհքի համար: Եվ խնդում եմ ըմբռնենք սա… Ես մոտենում ենք վերջին: 2020 թվականին ես չկարողացա ճանապարհորդել: Երբ մենք հետ ենք նայում անցած տարուն, մի տեսանկյունից այն շատ տխուր էր, որովհետև մենք չկարողացանք կանոնավոր հավաքույթներ ունենալ, իսկ մյուս տեսանկյունից դա մեր օրհնված, շատ օրհնված տարիներից մեկն էր: Մոտավորապես 21 լեզուներ գոյություն ունեն, որոնցով այս պատգամները թարգմանվում են: Ողջ աշխարհում այս պատգամները թարգմանվում և տարածվում են տարբեր ալիքներով: Միլիոնավոր մարդիք լսում են վերջին պատգամը: Մենք նույնպես շնորհակալ ենք, շատ շնորհակալ ենք 2020 թվականի համար: 2021 թվականին ես կուզեի խորհուրդ տալ բոլոր եղբայրներին և քույրերին, որպեսզի կարդան Ղևտացիների 25-րդ գլուխը, հատկապես Հոբելյանական տարվա մասին: Դա Իսրաելի համար շատ փառավոր օր է եղել, հաշտության օր: Հոբելյանական օրը փողեր հնչեցին, ազատություն հռչակելով այն բոլորի համար, ում որ ստրուկներ էին դարձրել, ովքեր որ մեղք էին գործել: Նրանք բոլորը ազատ արձակվեցին: Թող որ 2021 թվականը Հոբելյանական տարի լինի, ուրախության տարի, հաշտեցման տարի, անպիսի տարի ինչպիսին երբեք չի եղել: Եվ մենք գտնվում ենք մեծ սպասումի մեջ, երբ Տերը պետք է հեղի առաջին և վերջին անձրևը: Եկենք զինվենք համբերությամբ, Նա երբեք չի ուշանում:
Ղուկասի ավետարանի 4-րդ գլխի 18-րդ խոսքում, երբ Տերը կարդաց Եսայիա մարգարեի 61-րդ գլխից, Նա հչակեց օրը, այդ հատուկ օրը Նա կարողացավ հռչակել:
Սիրելի եղբայրներ և քույրեր, Տերը քավություն կատարեց: Այժմ սպասենք, որ երկնային Փեսան կվերադառնա և կվերցնի Իր երկրային հարսին: Հարս նույնպես սպասում է դրան: Եվ մենք հիմա ապրում ենք կանչվելու, դուրս գալու և նախապատրաստվելու օրերում: Եվ բերեք նորից կրկնենք… թեև ես հասել եմ այս տարիքին, 88 տարի անցավ, հետո 88, և հետո 89, և ավելի հետո կլինի 99: Պետք է գոհություն մատուցենք Տիրոջը, ես շատ առողջ եմ, և այս տարի բժշկի մոտ չեմ գնալու, ես ուղղակի ծեր եմ դարձել և մի քիչ թույլ: Ողջ պատիվը Աստծունն է, ամբողջովին, Նրա Խոսքը Զորության Խոսք է: Խնդրում եմ պահեք սա ձեր մտքերում և սրտերում, սա Աստծո այցելության ժամանակն է, Աստված ուղարկեց Իր ծառային և մարգարեին, Վիլլիամ Բրանհամին հստակ հանձնարարությամբ, որպեսզի վերջին պատգամը քարոզվի նախքան Հիսուս Քրիստոսի վերադարձը: Մարգարեն 1965 թվականին տուն կանչվեց, այն ժամանակից ի վեր Տերը կարողացել է օգտագործել ինձ այս պատգամը աշխարհով մեկ տանելու համար: Եվ հիմա մենք կարող ենք մնալ այստեղ և ամբողջ աշխարհը կարող է լսել մեզ, գոհությունը Աստծուն բոլոր ծառայող եղբայրների համար, գոհություն ողջ միսսիոներական կենտրոնի համար որը գտնվում է Իր գործի մեջ, գոհություն բոլոր լեզուներով թարգմանություն անող եղբայների համար, գոհություն եղբայրների համար որոնք ամեն ինչ անում են որ այս պատգամները հեռարձակվեն: Թող Աստված օրհնի բոլորիդ Շնորհքով: Թող այս 2021 թվականը լինի Հոբելյանական տարի, փրկագնման տարի, առատ օրհնության տարի, և թող մենք բոլորս ունենանք մեր փրկության փորձառությունը և կարողանանք նախապատրաստվել, որ պատրաստ լինենք այն պահին, երբ մեր Տերը հրեշտակապետի ձայնով, և Աստծո փողով կիջնի երկնքից: Օհնված եղեք ամենակարող Աստծո օրհնություններով, Հիսուսի սուրբ անունով, ամեն: